close

YOOtoppanel

otseminar  
Onze eerstvolgende seminars:

Het Nieuwe Testament in Vogelvlucht, 6 maart, Baptistengemeente Sneek

Het Nieuwe Testament in Vogelvlucht, 20 maart, evangeliegemeente Soest
ntseminar

Top Panel
woensdag, 23 september 2020
Afdrukken
woensdag, 18 november 2009 20:38
Inhoudsopgave
Onfeilbaarheid
Belang van onfeilbaarheid
Onfeilbaarheid en verschijnselen
Onfeilbaarheid definieren
Chicago Verklaring
Alle pagina's

Onfeilbaarheid en verschijnselen in de tekst

De leer van de onfeilbaarheid is niet het resultaat van een inductieve studie van de Bijbel. Zij wordt ook niet expliciet in de Bijbel bevestigd of geleerd. Veeleer is het een afgeleide van de leer van volledige inspiratie. Wat de bijbelschrijvers over hun eigen werk zeggen, impliceert de volledige betrouwbaarheid van de Bijbel. Maar het moet nog duidelijk worden wat die volledige betrouwbaarheid precies inhoudt.

In de verschijnselen van de Bijbel vinden we diverse potentiële problemen: klaarblijkelijke discrepanties tussen parallelle gedeelten in de Evangeliën, of tussen Samuel, Koningen en Kronieken. De weergave van Jezus’ woorden in de synoptici lijkt soms tegenstrijdig, en er zijn chronologische en ethische discrepanties in de andere boeken. Citaten uit het Oude Testament zijn vaak niet nauwkeurig, de bijbeltekst conflicteert soms met archeologische, historische en natuurweten-schappelijke gegevens.

Conservatieve theologen hebben diverse strategieën gehanteerd:

  • De abstracte benadering (o.a. B.B. Warfield) baseert zich primair op een dogmatische overweging van de bijbelse inspiratie. Dat gewicht is zó groot, dat tegenstrijdigheden simpelweg moeilijkheden zijn die daar niet tegenop wegen. Men voelt zich ook niet gedwongen ze allemaal op te lossen.
  • De harmonistische benadering (o.a. Edward J. Young’s Thy Word is Truth) is eveneens gebaseerd op de bijbelse leer van inspiratie. Vertegenwoordigers van deze benadering menen dat de verschillende moeilijkheden op te lossen zijn en trachten dat ook te doen; zij streven naar hamonisering van conflicterende passages en dragen oplossingen aan.
  • De benadering van gematigde harmonisering streeft ook naar oplossing van de problemen, maar vermijdt een geforceerd, prematuur antwoord. Het is mogelijk dat sommige gegevens verloren zijn gegaan of nog niet beschikbaar zijn. Vertegenwoordiger van deze visie is o.a. Everett Harrison.
  • Edward Carnell heeft als mogelijke strategie geopperd dat onfeilbaarheid ook kan inhouden dat de schrijvers nauwgezet hun bronnen hebben gekopieerd, inclusief de daarin aanwezige fouten. Ook Feinberg (302) houdt deze mogelijkheid open.
  • Tenslotte zijn er evangelicals (zoals Dewey Beegle) die rechtuit verklaren dat de Bijbel fouten bevat. We dienen dat, zeggen zij, te erkennen en een leer van inspiratie dienovereenkomstig te ontwikkelen, dus niet abstract en a priori.

De eerste benadering legt terecht de grootste nadruk op het onderwijs van de Bijbel, maar geeft te weinig aandacht aan de verschijnselen. De harmonistische school heeft vele malen creatieve oplossingen aangedragen, maar heeft zich in haar streven om problemen op te kunnen lossen helaas ook uitgeput in een aantal geforceerde en ongeloofwaardige oplossingen. Het is beter soms te erkennen dat we (nog) geen antwoord hebben. De strategie van Carnell zou ons alleen zekerheid van de waarheid geven als we overtuigd waren dat een tekst geen bronnen had gebruikt. De vijfde visie loopt uit op een niet-propositionele openbaring en valt daarmee buiten het conservatieve spectrum. Al eliminerend blijft alleen de derde benadering over.




Laatst aangepast op maandag, 01 november 2010 13:46
 
Reageer (0 reacties)

You need to login or register to post comments.
Reageer op dit artikel in het forum. (0 posts)