close

YOOtoppanel

otseminar  
Onze eerstvolgende seminars:

Het Nieuwe Testament in Vogelvlucht, 6 maart, Baptistengemeente Sneek

Het Nieuwe Testament in Vogelvlucht, 20 maart, evangeliegemeente Soest
ntseminar

Top Panel
zaterdag, 21 september 2019
Afdrukken
maandag, 14 december 2009 22:11

Genocide?

 Show_Them_No_MercyEén van de moeilijkste onderwerpen in de Bijbel is de gruwelijk gewelddadige manier waarop Israël het beloofde land in bezit neemt. Dat wordt beschreven in de boeken Jozua en Richteren. God draagt er Israël op om hele steden van de Kanaänieten uit te roeien - mannen, vrouwen, kinderen, bejaarden, invaliden, vee. De vergelijking met een jihad dringt zich op, met Mozes en Jozua als een soort Osama bin Laden.

In de Bergrede leert Jezus ons onze vijanden lief te hebben naar het evenbeeld van God de Vader (Matt 5:43-48). Hoe kan het dan dat diezelfde God zulke keiharde bevelen uitvaardigt aan Mozes en Jozua? Hebben die dan totaal misverstaan wie God is en wat Hij wil? Hebben zij Hem woorden in de mond gelegd die in feite uit hun eigen opvattingen voortkwamen?

Sommige christenen zetten dit geweld in opdracht van God scherp tegenover de liefde en geweldloosheid die het NT en de vroege kerk prediken. Zij zien de persoon en gezindheid van Christus als de sleutel om dit soort geweldsteksten te begrijpen. Jezus heeft duidelijk gemaakt dat God liefde is, zeggen zij, en dus komen zulke gruwelbevelen niet van Hem. Hoe sympathiek dit standpunt ook is, het reduceert het OT tot minder dan het Woord van God. Die bevelen zijn dan immers niet Zijn woord, maar de eigen wrede, cultuurbepaalde opvattingen van Mozes en Jozua - die zij ten onrechte presenteerden als het Woord van God. In de tweede plaats doet het wel een heel selectief, eenzijdig beroep op Jezus. Hij spreekt niet alleen over liefde en genade, maar ook over een uiterst gewelddadig einde van de wereld en laatste oordeel.

Iets inperken kunnen we deze moeilijke vraag inmiddels wel. De opdracht tot een 'heilige oorlog' (een vrije vertaling van het bijbelse begrip 'de oorlog van de Heer' en het ermee samenhangende 'met de ban slaan') is beperkt tot de tijd van Mozes en Jozua en de verovering van het heilige land. Het is geen blanco volmacht om alle vijanden in alle tijden en plaatsen op deze manier tegemoet te treden. En Jezus' woorden betekenen zeker dat geen kruisvaarder moet denken dat hij de christelijke zaak dient met wapengeweld. En de kerk moet daarvoor ook niet de overheid inschakelen. Die "draagt het zwaard niet tevergeefs", maar dan alleen om orde en veiligheid te handhaven. Dat sluit mogelijk een 'rechtvaardige oorlog' in, maar zeker geen oorlog om het christendom te bevorderen.

In de grond van de zaak is er geen tegenstelling maar geestelijke continuïteit tussen OT en NT. God is de Strijder voor Israël en komt ook in de toekomst als Strijder. Jezus bestrijdt de overheden en machten. In laatste instantie is Hij de eschatologische Ruiter op het witte paard. De God van OT en NT is dezelfde, Hij is niet van gedachten veranderd. Het oordeel over de Kanaänieten is een voorafschaduwing van het laatste oordeel.   “.. those who have moral difficulties with the genocide in the conquest of Canaan should have even more serious difficulties with the final judgment”, schrijft Tremper Longman in Show Them No Mercy. 4 Views on God and Canaanite Genocide (Zondervan Counterpoints 2003, p.185).

Laatste oordeel en hel blijven hele harde en bittere waarheden, de donkere kant van het goede nieuws. Dat merkt zelfs Johannes als hij van een aartsengel een boekje te eten krijgt, dat zoet is in zijn mond maar bitter in zijn buik (Openbaring 10:8v). Dit zijn de ultieme vragen waar we voor staan.

 Een compleet artikel over deze moeilijke morele en apologetische vraag is: Is God Taliban? Je kunt dat als pdf hier downloaden.

 

 

Laatst aangepast op maandag, 15 augustus 2011 18:41
  Geen reacties.
You need to login or register to post comments.
Reageer op dit artikel in het forum. (0 posts)