close

YOOtoppanel

otseminar  
Onze eerstvolgende seminars:

Het Nieuwe Testament in Vogelvlucht, 6 maart, Baptistengemeente Sneek

Het Nieuwe Testament in Vogelvlucht, 20 maart, evangeliegemeente Soest
ntseminar

Top Panel
donderdag, 13 december 2018
Nieuwe Testament

Gods Koningschap in het Oude Testament

 

Het koningschap in Israël

Het Israëlitische koningschap kwam op onder druk van de Filistijnse agressie. Saul werd gezalfd tot eerste koning van Israël na een periode van door God aangesteld charismatisch leiderschap. Na hem werd David eerst koning van Juda en toen van heel Israël. Om de eenheid van het koninkrijk te bezegelen, verplaatste hij zijn hoofdstad van Hebron in het stamgebied van Juda naar het pas veroverde Jeruzalem – een centraal gelegen Kanaänitische enclave in het stamgebied van Benjamin. Deze keuze van een locatie in de kleinste stam minimaliseerde de dreiging van een machtsstrijd tussen de stammen. Zij zorgde ook voor een mate van continuïteit omdat Benjamin de stam was van de gesneuvelde koning Saul.

Het Davidische verbond (2 Sam 7:11-16; cf. 23:1-7) werd de religieuze legitimatie van zijn koningshuis. Dat gaf stabiliteit aan de nieuwe politieke eenheid. In tegenstelling met de omringende culturen lag de monarchie niet aan de basis van de godsdienst van Israel, maar ontstond later. De koning was het voorwerp van goddelijke beloften, kon zelfs Gods (aangenomen) zoon genoemd worden (2 Sam 7:14; Ps 2; 20; 45; 72; 101; 110; 132). Maar nooit werd hij vergoddelijkt zoals aan de hoven van Egypte en Babylon.

Lees meer...
 

Het koninkrijk en de kerk

Jezus verkondigde het koninkrijk en verzamelde discipelen om zich heen. Hij zond zijn discipelen erop uit met dezelfde boodschap: het koninkrijk is nabij gekomen. Die boodschap bleven de apostelen verkondigen tot het einde van het boek Handelingen (8:12; 19:8; 20:25; 28:23, 31). Met gebruik van andere woorden bleven ze diezelfde boodschap uitdragen in hun brieven en in de Openbaring. Jezus was er niet op uit om een nieuwe beweging binnen of buiten Israël beginnen. Zijn opdracht was om Israël bekend te maken dat God in Hem bezig was zijn beloften te vervullen, het koninkrijk in te luiden en Israël tot zijn bestemming te brengen. Hij verkondigde zijn boodschap als een Joodse profeet aan Joden: de verloren schapen van het huis Israëls (Matt 15:24). Ook zijn leerlingen stuurde hij allereerst naar Israël (Matt 10:5-6).[1] Hij baseerde zich steeds weer op de oudtestamentische profetieën en Gods onverbrekelijke verbond, waardoor zij de natuurlijke kinderen van het koninkrijk waren (Matt 8:12).

 

Meer lezen?
 

Waarom zijn wij in hemelsnaam op aarde?

regenboogHet koninkrijk van God houdt me bezig. Het is inmiddels al heel wat jaren geleden dat het besef bij me begon te groeien dat ik als deel van de evangelische gemeenschap daar een grote blinde vlek had. Wanneer het koninkrijk te sprake kwam, ging het tien tegen één over de laatste dagen. Uit de evangeliën werd sporadisch gepreekt, meestal met nadruk op tijdloze waarheden. De Bergrede en Jezus’ gelijkenissen, dat bleef moeizaam geworstel. Speelde de wet nou wel of geen rol in het leven van een christen, of was het allemaal bedoeld voor een toekomstige joods, duizendjarig koninkrijk? Jezus’ scherpe ethische vermaningen ontgingen me in meerderheid op dezelfde wijze. Behalve die ene, die ik maar niet kwijtraakte: “Zoek eerst mijn koninkrijk en mijn gerechtigheid, en al het overige zal u gegeven worden (Matt 6:33).”

 

Lees meer over Mensen met een Missie
 

Aposteltijd


De eerste Joods-christelijke gemeente in Judea (27 - 40 na Chr.)

De oudste kerkgeschiedenis wordt verhaald in het boek Handelingen.  De eerste christenen waren vrijwel zonder uitzondering joden. Het centrum van de kerk was de gemeente in Jeruzalem. Omdat zij Jezus als Messias en Zoon van God beleden, werden zij van tijd tot tijd door hun volksgenoten vervolgd.  Dit was de situatie in de eerste veertien na Jezus' sterven, opstanding en hemelvaart.

Vanaf 40 na Christus breidde het christendom zich sterk uit naar Samaritanen en heidenen. Onder druk van de vervolging trokken veel joodse christenen weg naar de omliggende streken en naar andere joodse concentraties in omringende landen. Kennelijk hebben vooral de hellenistische joden Jezus' voorbeeld van openheid voor zondaren en dus ook niet-joden overgenomen. Zoals hij at met tollenaars en zondaren, zo deelden zij hun maaltijden ook met mensen die orthodoxe joden vermeden. In hun midden waren Christusgelovige jodengenoten (proselieten) op voet van gelijkheid welkom. Via deze proselieten verbreidde het christendom zich in de heidense wereld. Dat laatste gebeurde vooral na de uitzending van Paulus vanuit Antiochië.

 

Lees meer...
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 Volgende > Einde >>

Pagina 2 van 5